Oksijen Emiciler

Normal atmosferik basınç ve sabit sıcaklık altında, oksijen emici numunesi sıvı-kapalı bir kabın içine yerleştirilir.
Numune oksijeni emdikçe bir basınç farkı oluşur ve ölçüm sistemi içindeki sıvı seviyesinin yükselmesine neden olur.
Sıvı yükselişinin hacmi doğrudan numunenin oksijen emme kapasitesine karşılık gelir.

Kurmak:
Oksijen emici örneğini bir brakete sabitleyin.
Test aparatı aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi bir beher, ölçüm silindiri, braket, kulak yıkayıcı ve lastik tüpten oluşur.

Kalibrasyon:
Ölçme silindirindeki su seviyesini kulak yıkayıcıyı kullanarak istenilen okuma ölçeğine ayarlayın.
Ölçüm silindirindeki toplam oksijen hacmi, test edilen emici tipinin altı katı olmalıdır.
Örneğin Tip 30 numunesi için gerekli oksijen hacmi 180 ml'dir, bu da 900 ml havaya karşılık gelir.

Test:
Kauçuk boruyu ayırın ve başlangıç ​​sıvı seviyesini kaydedin.
Sistemi 25 derecelik sabit sıcaklıkta ve normal basınçta tutun.
Sürekli 24 saatlik bir süre boyunca daha fazla yükselme tespit edilinceye kadar sıvı seviyesini her 24 saatte bir gözlemleyin ve kaydedin.
Sıvı seviyesindeki toplam değişiklik, numunenin oksijen emme kapasitesini temsil eder.

Daha Büyük Örnekler İçin:
Büyük-kapasiteli (yüksek-cc) numuneleri test ederken oksijen gereksinimi artar.
Bu durumda test sırasında havayı 2-3 kez değiştirin.
Her hava değişiminde yukarıdaki işlem adımlarını tekrarlayın ve her seferinde sıvı seviyesi değişimini kaydedin.
Tüm sıvı seviyesi farklarının toplamı, numunenin toplam oksijen emme kapasitesini verir.

O₂/CO₂ Konsantrasyon Test Cihazı

Numune Hazırlama:
Test örneğini 1,5 g emici kağıtla (1 g kuru kağıt tarafından emilen 0,5 g su içerir) birlikte bir KNY plastik torbaya yerleştirin.
Torbanın içindeki havayı çıkarın, ardından torbayı test numunesinin nominal kapasitesinin (cc) dört katına eşdeğer oksijen gazıyla doldurun ve torbayı kapatın.

Örnek:Tip 30 numunesi için 600 mL havaya eşdeğer olan 120 mL oksijen doldurun.

Aynı türdeki numuneleri kullanarak ancak oksijeni absorbe etme veya CO₂ salma özelliği olmayan bir kontrol grubu hazırlayın.
Bu kontrol numunelerini aynı şekilde kapatın ve doldurun ve drenaj yöntemini kullanarak başlangıç ​​paket hacmini (V₀) kaydedin.

Ölçüm:
Kapalı test numunelerini 25 derecede sabit-sıcaklıktaki bir inkübatöre yerleştirin.
7 gün sonra ambalaj hacmini (V) drenaj yöntemiyle tekrar ölçün.
Ardından, O₂/CO₂ konsantrasyon test cihazını kullanarak torbadaki O₂ konsantrasyonunu (A) ve CO₂ konsantrasyonunu (B) ölçün.

Toplam oksijen emilimini (V(O₂)) ve toplam CO₂ salınımını (V(CO₂)) hesaplamak için aşağıdaki formülleri kullanın:

V(O2​)=(V0​×21%)−(V×A)…(1)

V(CO2)=V×B…(2)

Nerede:

V(O₂) — Toplam oksijen emilimi (mL)

V₀ — KNY torbasının başlangıç ​​paket hacmi (mL)

V — 7 gün sonraki paket hacmi (mL)

A — 7 gün sonra torbadaki O₂ konsantrasyonu (%)

V(CO₂) — Toplam CO₂ salınımı (mL)

B — 7 gün sonra torbadaki CO₂ konsantrasyonu (%)

Daha büyük-tip numuneler için gereken toplam hava hacmi daha yüksektir.
Hava dolumunu 2-3 partiye bölebilirsiniz.

 Örnek:Tip 200 numunesi için, doldurmalar arasında 48-72 saatlik aralıklarla her seferinde 1500 mL hava doldurun.

Toplam reaksiyon süresi 7 günden az olmamalıdır.

Her doldurma için yukarıdaki adımları tekrarlayın ve her seferinde oksijen emilimini ve karbondioksit salınımını kaydedin.
Nihai sonuçlar, kaydedilen tüm değerlerin toplanmasıyla elde edilir.